ขยะเศษอาหาร วิกฤตใกล้ตัวที่ส่งผลกระทบต่อโลก

ขยะเศษอาหาร (Food Waste) คือ อาหารที่ถูกทิ้งและไม่สามารถนำมาบริโภคต่อได้ ซึ่งรวมถึง

🍎 อาหารที่เหลือจากการบริโภค เช่น อาหารที่กินไม่หมดจาน, เศษผัก, ก้างปลา, เปลือกผลไม้

🍎 อาหารที่เน่าเสียหรือหมดอายุ ทั้งที่อยู่ในครัวเรือน ร้านอาหาร ตลาด หรือ ระหว่างการขนส่ง/จัดเก็บ

ขยะเศษอาหารเป็นองค์ประกอบที่มีสัดส่วนสูงที่สุดในขยะมูลฝอยทั้งหมดของประเทศไทย โดยคิดเป็นประมาณ 64% ของขยะทั้งหมด‼️ และเป็นปัญหาที่หลายคนมองข้าม แต่ส่งผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างร้ายแรงทีเดียวค่ะ

ผลกระทบของขยะเศษอาหารต่อสิ่งแวดล้อม

🌏 การปล่อยก๊าซเรือนกระจกและภาวะโลกร้อน นั่นคือ ก๊าซมีเทน (Methane) เมื่อขยะเศษอาหาร ซึ่งเป็นสารอินทรีย์ ถูกนำไปกองรวมกันในบ่อขยะและเกิดการย่อยสลายโดยจุลินทรีย์แบบไม่ใช้อากาศ จะก่อให้เกิดก๊าซมีเทนจำนวนมาก ซึ่งก๊าซมีเทนเป็นก๊าซเรือนกระจกที่ทำให้เกิดภาวะโลกร้อนได้มากกว่าก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ถึง 25 เท่า

🌏 การสิ้นเปลืองทรัพยากรโดยเปล่าประโยชน์ โดยการผลิตอาหารแต่ละจานต้องใช้ทรัพยากรจำนวนมหาศาล ทั้งที่ดิน น้ำ ปุ๋ย พลังงาน และเชื้อเพลิงในการขนส่ง เมื่ออาหารถูกทิ้ง นั่นหมายถึง ทรัพยากรทั้งหมดที่ใช้ในการผลิตก็ถูกทิ้งไปโดยเปล่าประโยชน์ ด้วยเช่นกัน ซึ่งเป็นแรงผลักดันให้ต้องมีการใช้ทรัพยากรใหม่เพื่อผลิตอาหารชุดต่อไป

🌏 ปัญหามลภาวะในพื้นที่จัดการขยะ นั่นคือ ⚠️ มลพิษทางน้ำและดิน ขยะเศษอาหารที่มีความชื้นสูงจะทำให้เกิด น้ำชะขยะ (Leachate) ซึ่งเป็นของเหลวที่มีความสกปรกสูง อาจซึมลงสู่ดินและแหล่งน้ำ ทำให้เกิดมลพิษร้ายแรง ⚠️ กลิ่นเหม็นและพาหะนำโรค ขยะเศษอาหารที่เน่าเสียเป็นแหล่งกำเนิดกลิ่นเหม็น และยังดึงดูดสัตว์และแมลงพาหะนำโรค เช่น หนู แมลงวัน ซึ่งส่งผลกระทบต่อสุขอนามัยของชุมชนที่อยู่ใกล้เคียง

🌏 ปัญหาด้านค่าใช้จ่ายในการจัดการขยะ การจัดการขยะเศษอาหารที่มีน้ำหนักและความชื้นสูง ต้องใช้งบประมาณและพลังงานในการจัดเก็บ ขนส่ง และกำจัดที่สูงกว่าขยะประเภทอื่น

แนวทางการแก้ไขปัญหาขยะเศษอาหาร ควรดำเนินการตามลำดับขั้นของ Food Recovery Hierarchy หรือ ลำดับชั้นการนำอาหารกลับคืน โดยเน้นที่การ “ลด” ก่อนการ “นำไปใช้ประโยชน์” นั่นเองค่ะ 💁‍♀️

👉 การป้องกันและลดปริมาณขยะตั้งแต่ต้นทาง

การบริหารจัดการวัตถุดิบ (Inventory Management) โดยร้านอาหาร คำนวณความต้องการของวัตถุดิบให้แม่นยำขึ้นตามยอดขายในแต่ละช่วงเวลา และใช้วิธี “First-In, First-Out (FIFO)” ในการจัดเก็บเพื่อใช้วัตถุดิบที่มาก่อน ส่วนห้างร้าน หรือซูเปอร์มาร์เก็ต สามารถใช้กลยุทธ์ ลดราคา สินค้าที่ใกล้หมดอายุ หรือผักผลไม้ที่ไม่สวยงามแต่ยังบริโภคได้ เพื่อจูงใจให้ผู้บริโภคซื้อไปก่อนจะถูกทิ้ง ยังมีวิธีการออกแบบเมนูและขนาดจานให้เหมาะสมต่อการบริโภค หรือเสนอทางเลือกให้ลูกค้าเลือกขนาดได้ในร้านอาหาร และจัดกิจกรรมหรือข้อเสนอเพื่อจูงใจให้ลูกค้าทานอาหารให้หมดจาน

👉 การนำอาหารส่วนเกินกลับมาใช้ประโยชน์

โดยจัดตั้งระบบเพื่อคัดแยก อาหารส่วนเกิน ที่ยังอยู่ในสภาพดีและปลอดภัยต่อการบริโภค เพื่อบริจาคให้กับองค์กรการกุศล หรือกลุ่มผู้ด้อยโอกาส หรือนำวัตถุดิบที่เหลือมาแปรรูปเป็นเมนูอื่นๆ เช่น นำโครงไก่หรือเศษผักมาต้มเป็นน้ำซุป

👉 การแปรรูปขยะเศษอาหาร

บังคับใช้การแยกเศษอาหาร (ขยะเปียก) ออกจากขยะประเภทอื่นๆ ณ จุดกำเนิด โดยมีถังขยะที่มีฝาปิดมิดชิดเพื่อป้องกันกลิ่นและสัตว์พาหะ มีการติดตั้งเครื่องจักรที่ใช้บดหรือย่อยสลายเศษอาหารให้กลายเป็นปุ๋ยหมัก หรือน้ำหมักชีวภาพ หรือส่งเศษอาหารไปยังโรงงานเพื่อนำไปผลิตเป็น ก๊าซชีวภาพ (Biogas) ซึ่งเป็นพลังงานสะอาด

การแก้ไขปัญหานี้ต้องอาศัยความร่วมมือของทั้งผู้ประกอบการในการปรับปรุงระบบบริหารจัดการวัตถุดิบ และความตระหนักรู้ของผู้บริโภคในการทานอาหารแต่พอกิน เพื่อให้เกิดการจัดการที่ยั่งยืนตลอดห่วงโซ่อาหารค่ะ 💚

บริษัท พูนทองไฟเบอร์ จำกัด
POONTONG FIBER CO., LTD.

รับซื้อขวดพลาสติก PET / จำหน่าย พลาสติกรีไซเคิล
36 หมู่ที่ 11 ตำบลบึง อำเภอเขวาสินรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ 32000
โทร. 086-9354949 / 086-5599793 / 096-157887