รู้ไหมคะว่า เศษแก้วสีสวยๆ ผิวสัมผัสด้านเนียนนุ่มที่เราเห็นเหล่านักสะสมนำมาทำเป็นเครื่องประดับราคาแพง แท้จริงแล้วในอดีตเคยเป็น “ขยะ” ที่มนุษย์โยนทิ้งลงทะเล ทั้งขวดเบียร์ ขวดโซดา หรือเศษแก้วที่แตกหัก แต่สิ่งที่น่ามหัศจรรย์คือ มหาสมุทรใช้พลังของคลื่นลม กระแสน้ำ และผืนทราย ซัดสาดและขัดเกลาเศษแก้วที่มีเหลี่ยมคมอันตรายวันแล้ววันเล่า นานนับ 20 – 100 ปี จนลบคมออกไปจนหมดสิ้น และกลายเป็นก้อนหินแก้วที่ปลอดภัยต่อสิ่งแวดล้อม
ปัจจุบัน “แก้วทะเลแท้” กำลังหายากขึ้นเรื่อยๆ ส่วนหนึ่งเพราะระบบรีไซเคิลของมนุษย์ดีขึ้น แต่อีกส่วนหนึ่งเป็นเพราะเราเปลี่ยนมาใช้บรรจุภัณฑ์ พลาสติกแทนแก้ว ซึ่งพลาสติกไม่มีวันถูกคลื่นซัดจนกลายเป็นสิ่งสวยงามเหมือนแก้วทะเล แต่มันจะแตกตัวเป็น ไมโครพลาสติก สารพิษตัวร้ายที่ย้อนกลับมาปนเปื้อนในอาหารทะเลและร่างกายของเรา
การเดินเก็บแก้วทะเลตามชายหาดในทุกวันนี้ จึงไม่ใช่แค่การตามหาของสวยงามเพื่อความเพลิดเพลิน แต่ในเชิงอนุรักษ์ มันคือ Beach Clean-up หรือการช่วยเคลียร์ขยะออกจากระบบนิเวศ เพื่อไม่ให้สัตว์ทะเลต้องได้รับบาดเจ็บจากเศษแก้วที่ยังขัดเกลาไม่สมบูรณ์ค่ะ
ธรรมชาติมีพลังในการบำบัดและเปลี่ยนสิ่งเลวร้ายให้กลายเป็นสิ่งสวยงามได้เสมอ แต่กระบวนการนั้นต้องแลกด้วยเวลาเป็นศตวรรษ และโลกใบนี้อาจไม่มีเวลามากพอที่จะจัดการขยะทุกชิ้นที่เราสร้างขึ้นมา
วันหยุดนี้ใครมีแพลนไปเที่ยวทะเล ลองก้มมองผืนทรายดู ถ้าเจอแก้วทะเลสวยๆ ลองเก็บกลับมาสร้างสรรค์เป็นงานศิลปะดู ส่วนขยะชิ้นอื่นๆ ก็ช่วยกันเก็บไปทิ้งให้ลงถัง เพื่อให้ทะเลไทยสวยงามและยั่งยืนตลอดไปนะคะ
